Helse bruggenloop?

Voor het eerst ging ik alleen. Voor het eerst stond er niemand mij aan te moedigen. Het was leuk, het was koud, het ging GOED!

Ik heb het over de Bruggenloop van afgelopen zondag 9 december. De Bruggenloop ging over vijf Rotterdamse bruggen. Ik zag een beetje tegen de Brienenoordbrug op, dit wordt toch wel als de zwaarste brug ervaren. Tenminste dat dacht ik…Ik kreeg het pas zwaar nadat ik die brug was afgelopen. Wie had deze route bedacht? Ik kreeg het benauwd en in mijn gedachten was de finish al over een paar honderd meter, maar dat viel tegen. Ik was totaal gedesoriënteerd in mijn eigen stad. Het werd schemerig en ik ben echt zo nachtblind als de pest. Niet alleen in de nacht, maar blijkbaar ook in de winter vanaf 16.30 uur. Zelfs al die lampjes waar iedereen mee liep hielpen mij niet haha. Dit mocht de hardloopsnelheid niet drukken, want ik ging goed! Mijn 10K liep ik eindelijk onder de 50 minuten! Yeaaah eindelijk. Dan kan ik die 5K ook nog wel even snel lopen toch? Een halve kilometer voor de finish voelde ik dat mijn benen ligt aan het verzuren waren. Ik was moe en moest mij echt concentreren op de weg. Ineens realiseerde ik mij dat mijn startnummer op mijn rug was gespeld, en met een startnummer op je rug kan je natuurlijk niet de finish overkomen. Het moet een raar gezicht zijn geweest, maar ik begon mijn vest uit te trekken om vervolgens weer andersom aan te trekken. Zo het startnummer zat nu aan de voorkant, het was nu zichtbaar voor de fotograaf die mijn prestatie mooi kon vastleggen bij de finish. Bijna was ik er. Mijn Nike app gaf aan dat ik er al 16K op had zitten…vreemd, want die Bruggenloop was toch echt 15K. Ach, 16K is ook goed. Nog even volhouden….waar is die finish nu??!! Jaaaa…ik zie hem…Armen de lucht in en met een diepe zucht kwam ik aan.

Maar waar stond die fotograaf? Naar wie moest ik nu lachen? Het was toch wel vastgelegd hè? Ach ik heb het gehaald en nu wil ik mijn medaille. Hallo, medaille? Ik zag echt geen hand voor ogen. Wat een drama zeg, ondertussen had ik al een flesje water en Extran in mijn handen, maar nog steeds geen medaille om mijn nek. Boven iedereen zijn gegil en gejuig hoorde ik: MEDAILLES HIER!! Waar kwam dit geluid vandaan? Rechts, links, rechts, jaaa links. Het duurde even, maar daar stonden ze dan..in het donker. De mensen die mijn medaille hadden.
bruggenloop

Met trots ging ik op zoek naar mijn kleding en vervolgens nam ik de langste weg naar de tramhalte. Het was tenslotte donker.

Zullen we volgend jaar gewoon met licht lopen? En vanaf de Coolsingel starten?
Ja, ik ga die marathon lopen in de april 2013. Met daglicht, vanaf de Coolsingel.

Heb jij nog gelopen?

Liefs,♥
Daphna

Snert punt

Nog 15 dagen, 9 december, en dan is het tijd voor de Bruggenloop in Rotterdam. 5 bruggen die je passeert in 15K en ik ben er (bijna) klaar voor.

“Hoezo bijna? Je hebt de halve marathon gelopen, dan moet dit toch appeltje- eitje zijn?”

Ja, dat denk jij..ik vertrouw die van Brienenoordbrug niet. Die grote brug over de nieuwe Maas met een lengte van 1320 meter. Inderdaad zo’n afstand waarvan je denkt, HOE VER MOET IK NOG????? Deze brug kom je tegen als je op de 11K zit. Echt zo’n punt waar je of nog alle energie hebt van de wereld en zeker weet dat je een nieuwe PR gaat lopen of zo’n punt waar je alleen maar kan denken. Ik ga nu hier midden op de straat liggen, ze bekijken het maar, ze halen me hier maar op. Waarom ben ik toch begonnen aan het stomme hardlopen, ga toch een andere hobby zoeken. Of zoiets. Nee, ik heb het niet zo op die brug.

Wat dan wel weer een mooi gegeven is, op het 11km punt hebben ze een ‘Snert’ punt. Een wat? Een ‘Snert’ punt. Alle toeschouwers kunnen GRATIS een lekker kopje warme erwtensoep halen. Alleen voor de toeschouwers, dat dan weer wel…Maar! zullen we afspreken dat jullie allemaal bij het ‘Snert’ punt gaan staan, dan zien jullie mij aankomen en helpen jullie mij die brug over. Stel dat ik het niet haal, weet ik in ieder geval dat ik dichtbij het ‘Snert’ punt ben. Ja, zo doen we het. Dus jullie kunnen genieten van zo’n heerlijke bak erwtensoep en ondertussen schreeuwen jullie mij lieve en bemoedigde woorden toe. Dan krijg ik een enorme energieboost om die ellendige brug te verslaan. En die laatste paar kilometers zijn dan piece of cake!

Sta jij bij het Snert punt of loop je zelf mee?

Liefs,♥
Daphna