Running: Ladiesrun in je onderbroek

Afgelopen zondag kleurde Ahoy roze en aan hysterische ladies was geen gebrek. Het was tijd voor de Ladiesrun, een run met alleen ladies voor het goede doel: Pink Ribbon.
Het mag dan wel hardlopen voor voor het goede doel zijn, maar van zoveel kleur roze krijg ik wel de kriebels. Ik sta niet met die kleur, ik houd van de kleuren groen en blauw, en iedereen kan aan mij zien dat ik een meisje ben. Dus ik deed afgelopen zondag mee met de Ladiesrun in het blauw en liep ik een PR!
snelheid

 

 

 

 

Eerlijk is eerlijk, ik er had totaal geen zin in. Ik had nauwelijks getraind en slecht geslapen. Bij aankomst had ik spijt dat ik geen locker had genomen, waar moest ik nu alles neerleggen? Door de drukte had ik geen telefoonbereik en kreeg ik het niet voor elkaar om iemand te vinden die op mijn tas kon letten. Ik gooide het uiteindelijk maar ergens in een hoek in de hoop dat mijn spullen niet gejat zouden worden. Op zoek naar startvak A. Ja, dat was een leuke gedachte…De rij begon bij startvak C en in die rij zat totaal geen beweging. Ik had nog vijf minuten de tijd om in het juiste startvak te komen, ik moest gewoon vooraan beginnen. De oplossing had ik snel gevonden! Slootje springen, door het gras rennen, achter de hekken en dixies langs en tadaaa daar stond ik dan in startvak A.Tijd om op adem te komen had ik niet, want het startschot klonk al snel. Iets te snel, na 2 minuten begon het te draaien voor mijn ogen en had ik spijt dat ik niet nog even snel wat had gegeten. Maar een goede ademhaling loste het probleem op en ik kon verder.

Je zou denken dat ik toch al jaren mijn strikdiploma heb en redelijk mijn veters kan strikken. Nou niet dus. Tot vijf keer toe struikelde ik bijna over mijn eigen veters. Die stoere, snelle Nikes zijn gaaf, maar de veters gooide zondag roet in het eten. Bij lange afstanden vind ik het echt niet erg om af en toe een stukje te lopen en even een rustmoment te nemen. Maar tijdens een snelle 5K wil ik doorrennen en niet stoppen om mijn veters te strikken en zeker niet vijf keer! Maar goed, ik heb het overleefd en ben niet gestruikeld.

bridget-jones-underwear

 

 

 

 

 

 

 

 

Iets wat mij nog wel een beetje zorgen baart, is dat er misschien ergens een foto op het internet zwerft van mijn onderbroek. Ja, ik heb namelijk in mijn onderbroek gelopen! Toen ik de 2K gepasseerd was hoorde ik een man heel hard roepen: “He, ik zie je onderbroek!” Ik keek achterom, maar daar liep niemand. Dus…dat betekende dat deze oplettende man het tegen mij had. En ja hoor. Mijn hardloopbroek was tot een dieptepunt gezonken, over mijn billen. Vanaf dat moment kon ik mijn broek om de 100 meter omhoog hijsen. Er was geen land mee te bezeilen, mijn broek zakte gewoon af. Ik gaf alles de schuld, een ander telefoonhoesje die misschien zwaarder woog in mijn broek, de slechte kwaliteit van de broek zelf of misschien mijn billen die tijdens het vele hardlopen een beetje zijn gekrompen. Die laatste optie is dus hoogst onwaarschijnlijk. Dus tijd voor een nieuwe hardloopbroek en ander telefoonhoesje. Of gewoon de volgende keer zonder telefoon in een nieuwe hardloopbroek lopen met zo’n vet sportief Nike horloge! Ik ga sparen.

Maar goed, het hardlopen verder ging lekker. Wat was het onwijs gaaf al die mensen langs de kant! Iedereen roept je naam en moedigt je aan. Door het vele lawaai had ik werkelijk geen idee hoe hard ik liep. Wel zag ik maar een aantal meiden voor mij lopen, dus ik ging ervan uit dat ik nog steeds redelijk vooraan liep. Toen de ingang van Ahoy weer in zicht was probeerde ik alles te geven, de wisseling van buiten naar binnen was niet aangenaam, maar een hal vol mensen geeft je energie voor 10! Met een tijd van 22:11 ben ik helemaal happy! Toen bleek dat ik ook nog 17 / 4622 was geworden was ik helemaal trots op mezelf. Ondanks de grote onderbroekenshow en mijn losse veters had ik een persoonlijk record gelopen!

mmp20x30a.tmpl-3
Heb jij nog genoten van een race?
Liefs,♥
Daphna

Advertenties

Running: Hello sunshine

beautiful,hello,sunshine-66c697439e9d9f8302895b8c1d8a9096_h

 

 

 

 

 

 

 

 

Ein-de-lijk schijnt de zon! Niets is zo heerlijk als ‘s ochtends vroeg de balkondeuren open zetten en daar je ontbijt te eten. Je voelt de frisse koele lucht, de hemel is blauw en de zon verwarmt je gezicht. Hmm… Zonnebril op en rokje aan. Of wacht, waarom niet je runningshoes, top en short en gaan met die banaan. Het hardlooprondje Kralingse bos is weer de workout voor in de ochtend. Daarnaast is het bos ook de perfect plek voor de nodige squats en sit-ups! Voel je je bekeken als jij jouw favoriete work-out in het park doet? Neem gewoon je buurvrouw en vriendinnen mee, trommel iedereen op en ga er met z’n allen voor. Werkt motiverend en is nog gezellig ook. Dus buurvrouw, wanneer gaan we weer? En vergeet je trouwens niet in te smeren!

Over de Insinity workouts gesproken. Ja! Ik ben goed bezig en de eerste week zit erop.. Of ik na een week al over verslaving mag spreken weet ik niet, maar ik doe het in ieder geval niet met tegenzin! Morgen heb ik een ‘rustdag’ volgens het schema, maar ga ik de benen uit mijn lijf rennen tijdens de Ladiesrun. De start is morgen om 12.30 en ik heb om 13.00 een lunchafspraak. Dus dat betekent dat ik hard moet lopen! Een pr zit er waarschijnlijk niet in, maar ik heb er wel onwijs veel zin in! Ik begin in ieder geval in startvak A, dus ik sta vooraan! Wie gaan er morgen record verbreken? Zijn er diehards die voor de 10K gaan met dit heerlijke warme weer? Meiden, heel veel succes morgen. Spaar wat energie voor morgen, ga vroeg naar bed, ontbijt goed en drink genoeg water. Dan moet het helemaal lukken

Liefs,♥
Daphna