Marathon? Bekijk het maar.

“Stik er maar in, die marathon ren ik ECHT niet.” Dit was het enige wat ik gisteren kon uitbrengen na 33K in de wind gelopen te hebben. Ik was er klaar mee, meer dan klaar mee.

IMG_0272Gisterochtend stond ik voor de tweede keer bij de atletiekvereniging in Oud-Beijerland. Door een lezer werd ik erop gewezen dat er een laatste trainingsloop van 32K zou zijn voor de voorbereiding op de marathon. Ik was heel de week erg druk, maar elke keer dwaalden mij gedachten toch af naar die laatste trainingsloop, als dat maar goed zou gaan. Ik was er zo mee bezig dat ik helemaal over de berichten heen had gelezen wanneer het precies zou zijn. Daar stond ik dan met mijn goede gedrag op zaterdagochtend in de kou voor een dichte deur. Een dag te vroeg. Ik kon mezelf wel voor me kop slaan! Maar goed…de volgende dag was de deur wel open en kon de training beginnen.

De vrouwen waren duidelijk in de minderheid en de mannen stonden al overdreven een uur van te voren zenuwachtig heen en weer te lopen met hun drinkflesje om hun middel. Iedereen was voornamelijk met…zichzelf bezig. Er was geen gezelligheid te beleven en om de vraag; “Hoever is het eigenlijk lopen zo’n marathon?” kond niemand lachen. Om 10.00 uur klonk het startsein en liep ik met de groep mee van 5:45 per kilometer. Meestal loop ik gemiddeld sneller, maar het advies bij de inschrijving was om mij niet op mijn tijd te focussen. Onder eigenlijk Siberische weersomstandigheden lopen was namelijk al zwaar genoeg. Het parcours was op het laatste moment gewijzigd, we zouden drie keer hetzelfde rondje rennen zodat je makkelijker kon afhaken. Het  1 voor allen, allen voor 1 gevoel was nergens te bekennen en de mannen wilden het liefst nog een PR neerzetten. Gelukkig was ik niet ‘alleen’ ik had mijn muziek nog. De mensen bij elke drinkpost was ik zeer dankbaar, ook zij stonden daar in de kou. Na het eerste rondje begon mijn maag al te knorren, ik had die ochtend niet veel naar binnen kunnen krijgen. Na 2 rondjes werd ik zelfs een beetje duizelig van de honger en had ik het ECHT helemaal gehad met die wind. Ik liep de hele tijd aan de zijkant en ving hierdoor de volle wind, want nee ze lieten mij echt niet in het midden lopen. Na 23K wilde ik bijna de handdoek in de ring gooien. Wind, kou, geen gezelligheid. Ik wil naar huis, ik wil chocola, thee en lieve mensen om mij heen. Maar ik ging door! Na 28 haakte ik toch af, ik ging langzamer lopen en liet de groep zijn gang gaan. De kilometers die hierna kwamen waren het zwaarste, maar wel het gezelligste. Ik moest die finish halen, alleen. Ik sleepte mezelf voort, ik kon eigenlijk niet meer, van de honger kreeg ik vlekken voor mijn ogen. Ik had suiker nodig! Waarom vond ik hardlopen ook alweer leuk? Dit was namelijk echt niet grappig.

IMG_0270

Ik lach hier misschien wel, maar dat is schijn bedrieg. Ik dacht namelijk dat hier de finish was, helaas ik moest nog een paar honderd meter. Alles in mijn lichaam deed pijn. Toen ik eindelijk de finish bereikte voelde ik niets, ik was helemaal leeg. Ik smachtte naar suiker, naar eten, naar koolhydraten en naar een warme douche.


En die marathon? Die is nog bijna 10K langer….HOE GA IK DIT IN GODSNAAM DOEN?

Liefs,♥
Daphna

Advertenties

“Don’t give up on the impossible before you try it.”

Nu ’t kouder en kouder en alsmaar donkerder wordt buiten, heb je toch alleen maar meer zin om buiten te gaan hardlopen. Toch? Niet? Oh, jij zit lekker bij de kachel je favoriete serie te kijken met warme chocolademelk en kerstkransjes? Inderdaad! Maar hiervoor hieraan heb je vanochtend toch eerst een rondje hardgelopen? Nee? Toch niet?

Maar waarom niet? Het kan zo lekker zijn!
Ik hoor je denken, die is gek! Ga jij maar lekker, maar ik blijf heerlijk binnen zitten.

Ik doe nu wel stoer, maar ik toen ik afgelopen dinsdag 14K door de hagel, regen en kou liep piepte ik wel anders. Waar was ik aan begonnen?! Ik leek wel gek ook als ik de Bruggenloop zou lopen, waarom zou ik mezelf onnodig kwellen? De dag erna liep ik na college nog een snelle 5 K. Een hele snelle 5K (hierover later meer in een andere blog) en ik had er totaal geen spijt van. Het was heerlijk. Na een drukke dag nog even snel mijn hardloopoutfit aangetrokken en nog geen half uur later had ik er 5K opzitten. Het is dus wel fijn!

Toch….die Bruggenloop morgen…15K in  de kou…gelukkig met 7000 anderen.
Ben jij erbij morgen?
Liefs,♥
Daphna
and go

 

Hoe overleef ik kou, regen, wind en sneeuwstormen?

De voordelen van de juiste runningkleding dat hoort bij het jaargetijde mag je absoluut niet onderschatten. De aanschaf kan misschien wel kostbaar zijn, maar je hebt er lang plezier van. En goedkoop is duurkoop toch? En om die reden ben ik dus al weken opzoek naar dé juiste combinatie. Hoe overleef ik nu toch die kou, regen, wind, hagel en sneeuwstormen?

 

 

 

 

 

Hoe zorg ik ervoor dat het zweet me op een gegeven moment niet gaat uitbreken na 5 K als ik warm genoeg ben aangekleed tegen de vrieskou. Tot wanneer is het verstandig om in een short te lopen (Jaaa ik zie ze echt nog lopen!)? Tot wanneer heb je een shirt met korte mouwen aan? Welk lichaamsdeel moet warm blijven? Welk runningsmerk heeft de beste thermische shirts? En hoe ziet de perfecte passende tight eruit? Moet ik een vest kopen dat gemaakt is van kunststofvezels en daarover een jack dat de regen tegenhoudt? Of gelijk een jack aanschaffen dat wind én regen tegenhoudt. En wat draag ik dan onder zo’n jack?

Moet er onder mijn runningsshirt nog termo onderkleding worden gedragen om de lichaamswarmte vast te houden? En draag ik dan een korte of lange mouw? En van welk merk koop ik dit dan, Odlo of Craft of…? Is een runningshirt met runningjack voldoende voor hartje winter? En wat is dan een goed ademend jack?
Oh ja, dan hebben we het nog niet eens over de broeken. Dikke, dunne, lange, korte, short over je tight, legging onder je tight, strakke en losse tights.
En wat dacht je van je sokken? Gisteren zag ik iemand lopen met kniekousen tot zijn heupen. En dan over zijn kont een short. Ja heus.

En stel, je hebt je outfit eindelijk gevonden. Moet je dan alles keer 3 of 4 doen omdat je niet elke dag wast? Of is een spoelprogramma of sopje voldoende voor je kleding?
Of moet je eigenlijk niets, en moet je het gewoon testen zodat je weet hoe je het volgend jaar niet moet doen.

Ik ga op onderzoek uit.

En over een muts en handschoenen…ja, dat komt later wel.

Wat draag jij in de winter? Of in ieder geval de overgang van herfst naar winter.

Liefs,♥
Daphna

Running in the rain

Mijn hardloopschoenen en ik zijn beste vrienden, en dat terwijl ze zo onwijs lelijk zijn. Ze zitten ontzettend goed, maar dit model hadden ze 100 jaar geleden ook en het woord fashion kan dan ook gewoon ECHT NIET aan mijn runningshoes gekoppeld worden. Oke, ik houd er over op. Dat mijn hardloopschoenen niet de moeders mooiste zijn heb ik al vaak genoeg gezegd.

Dat deze schoenen regen, wind en koude temperaturen kunnen overleven hebben ze aflopen zondag bewezen. Het is echt herfst. Het regent, waait en de temperatuur is ook niet meer boven de 15 graden. Ik wilde zondag een afstand van 15K lopen, de afstand die ik binnenkort met de Bruggenloop in Rotterdam moet kunnen afleggen. Nu weet ik best dat ik die 15K kan volbrengen. Die halve marathon heb ik namelijk ook overleefd, maar goed ik moet wel blijven trainen hiervoor.

Maar goed terug naar zondag. Een definitieve doorbraak van de zon bleef aardig achterwege en het refreshen van buienradar.nl had ook weinig zin. Nu weet ik dat je niet gaat smelten van regen, maar ik heb nog steeds geen water-en winddicht hardloopvest. Dit was een slecht excuus. Ik kon er niet langer omheen. Ik moest naar buiten.

 

 

 

 

 

 

Nou dit heb ik geweten. Ik belandde van de ene hoosbui in de andere hoosbui. Ik had het zwaar, maar ergens voelde het ook goed. Toen bedacht ik een geniaal plan, ik paste mijn route aan en liep naar het werk van vriendlief. Ik dacht namelijk dat hij wel bijna klaar zou zijn met werken en dan kon ik achterop bij hem op de fiets. GENIAAL bedacht toch?!  Aangekomen op locatie kwam ik even op adem, liep wat rondjes om het gebouw, deed wat rek en strekoefeningen tegen een fietsenrek en realiseerde mij dat ik een uur te vroeg bij zijn werk stond. AAAH! Stond ik daar..zeiknat van de regen, ondertussen begon ik het best koud te krijgen en moest ik natuurlijk nu zelf teruglopen. Ik werd niet meer warm, ik kon niet meer, ik heb serieus nog nooit zo langzaam gelopen. I know, diepgaan hoort erbij..maar valt dit er ook onder? Ik verlangde naar een warme douche. Maar hoe langzamer ik liep hoe langer het duurde voordat ik thuis zou zijn. Ik trok een sprintje en was een zeer gelukkig mens toen ik de voordeur eindelijk open kon doen.

Nog geen 2 minuten later nadat ik thuis was gekomen kwam vriendlief binnen.

“Zo bikkel, niets houdt jou tegen he om te gaan hardlopen?!”

Klopt, maar de volgende keer loop ik in een water-en winddichtjack.

Laat jij je tegenhouden door regen, wind en kou?

Liefs,♥
Daphna