Running: We owned the night!

Afgelopen zondag was het dan eindelijk zover, We Own The Night Run van Nike in Amsterdam. Stiekem had ik gehoopt op wat beter weer, maar het was in ieder geval droog.
934131_583768024987104_38361520_n IMG_0298

 

 

 

 

 

 

Ik was samen met mijn vriend begin van de middag al in Amsterdam om mijn running pack op te halen om daarna van espressobar naar espressobar te gaan. Hij zou mij aanmoedigen bij de finish, ik zou meegaan op koffietour. Deze tour begon natuurlijk gelijk op het Westergasterrein bij de Espressofabriek en ging door na Headfirst Coffee Roasters Heel de dag was ik een beetje zenuwachtig. De kopjes thee en koffie zorgde gelukkig wel voor de nodige afleiding. Het was de eerste ‘wedstrijd’ na de marathon en van echt trainen was het nog niet gekomen. Mijn doel was om onder de 1 uur te finishen zonder pijn in mijn knie. En dat ik gelukt kan ik je vertellen!

IMG_0304 IMG_0320

 

 

 

 

 

 

 

Met mijn startnummer 5 aan mijn voeten kon het toch ook eigenlijk niet meer mis gaan. Ruim 2000 meiden in mooie oranje Nike shirts liepen er fashionable bij en er was ontzettend veel energie. Een run speciaal voor vrouwen maakt een run altijd veel leuker vind ik. Vrouwen zijn nu eenmaal veel gezelliger, en staan niet drie uur van te voren zenuwachtig heen en weer te lopen in een startvak. Vrouwen vinden het namelijk veel belangrijker dat hun haar goed zit en dat we iedereen kunnen vertellen hoeveel zin we in de run hebben. En na een startsein van Jan Kooijman zijn we helemaal gelukkig. Toch?

575743_594882903870245_754254878_n
Race

Paniek. Na het startsein bleek mijn Nike app het niet te doen, mijn oordopjes waren nergens te bekennen en dat betekende dus dat ik zonder muziek en app moest lopen. Gelukkig had Nike langs de kant bij elke kilometer en reusachtige opgeblazen bol staan waarop stond hoeveel kilometer je nog moest rennen. De sfeer was goed, het lopen ging lekker, het lopen ging eigenlijk super goed. Ik had geen idee hoe hard ik liep, maar toen in Francien in haar felle broek spotte wist ik zeker dat ik in ieder geval niet achteraan liep. Op een gegeven moment verloor ik haar uit het oog en had ik niets meer om mij op te focussen behalve mijn eigen ademhaling. Na 7K kwam Annemerel naast mij lopen en zij wist gelukkig te vertellen dat we die 10k onder de 50 minuten konden halen als we op dit tempo doorliepen. Als we een marathon kunnen lopen kunnen we deze 3K ook nog wel aan. En dat konden we zeker! Het was het super fijn om iemand naast je te hebben lopen die een goed snel tempo heeft en die ook absoluut onder die 50 minuten het liefste wil finishen. Bij de laatste kilometer kreeg ik het zwaar, ik begon een beetje misselijk te worden en licht in mijn hoofd. Toen hoorde ik iemand roepen dat we er bijna waren en kon ik het niet laten om een eindsprint te trekken. Sorry Annemerel! De finish was IN de Gashouder. Hier was het ineens veel donkerder en er hing een vreemde geur. Hierdoor werd mijn misselijkheid nog hevigere, ik werd duizelig en zag ik net op tijd een afvalcontainer waar ik in kotste, met een camera op me gericht. Haha, ik heb er in ieder geval alles uitgehaald wat erin zat. Met een 65e plaats en een eindtijd van 00.47.20 ben ik helemaal happy.
Schermafbeelding 2013-05-21 om 00.22.57

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In plaats van een medaille kregen we een schattig roze armbandje uitgereikt door sexy mannen en de dorst werd meteen gelest met Hero Kokoswater.

Ik zeg, absoluut voor herhaling vatbaar. Bedankt Nike!

Liefs,♥
Daphna

Advertenties

Running: The perfect fit, for the perfect run.

DSC_2131
Tijd voor iets nieuws! 14 dagen terug liep ik de marathon, 42 kilometer op mijn Asics. In totaal trainde ik 1260K op deze schoenen en liep ik met hen door regen, wind, kou en sneeuw. En nu wil ik iets anders, iets moois.
Al een tijdje ben ik verliefd op de  Flyknit Lunar 1+.  De knalroze fluoriserende variant had al een keer getest. Ik was gelijk om, ze liepen toen heerlijk. Het duurde alleen een eeuwigheid tot ik over stag ging om ze daadwerkelijk te kopen. Aan deze mooie pareltjes hangt namelijk een behoorlijk prijskaartje, 170 euro. Maar oh, wat zijn ze mooi. Sommige mensen vinden het misschien niet belangrijk om er goed uit te zien tijdens het rennen, maar daar ben ik het absoluut niet mee eens! Het werkt gewoon ontzettend motiverend. Niet dat ik weer spontaan marathonplannen krijg hoor, maar gewoon een paar keer in de week hardlopen zonder achterlijke afstanden. Mijn vriend kwam met het geweldige idee dat hij de schoenen wel aan mij cadeau wilde doen. YES! Daar zeg ik geen nee tegen. Hoewel, het duurde een paar maanden. Ik vond het namelijk echt een té duur cadeau. Tot hij dreigde door te zeggen dat hij anders never nooit meer cadeaus voor mij zou kopen. Ik moest gewoon naar de winkel om ze te halen.

Schoen
Voordat ik afgelopen maandag naar de Nike Training Class ging vond ik dat dit gelijk het ideale moment was om de Flyknits te halen. Een Nike training op Asics kan natuurlijk niet haha. Nog even twijfelde ik toen ik ze in mijn handen had, maar toen ik 20% kassakorting kreeg hoorde je mij nergens meer over en was ik het gelukkigste meisje op aarde. Ik houd van mijn nieuwe Nikes. Ze zitten heerlijk! Gisteren liep ik het eerste rondje van 6K op deze ultralichte Flyknit muiltjes en ze geven voldoende ondersteuning, op naar de volgende kilometers!
De zon laat zich gelukkig steeds vaker zien en de temperatuur wordt steeds aangenamer, het beste hardloopweer dus. De komende weken ga ik mij op korte en snelle afstanden trainen, ik wil sneller kunnen lopen. Met de marathon heb ik mezelf wel bewezen dat ik een lange afstand kan lopen, nu wil ik ook graag dat de 5K in ongeveer 23 minuten standaard wordt. Dit betekent veel interval trainen, de training voor mezelf dus zwaarder maken.

Ben jij ook zo gelukkig met dit hardloopweer en ben je nog ergens specifiek voor aan het trainen?
Liefs, ♥
Daphna