Running: We owned the night!

Afgelopen zondag was het dan eindelijk zover, We Own The Night Run van Nike in Amsterdam. Stiekem had ik gehoopt op wat beter weer, maar het was in ieder geval droog.
934131_583768024987104_38361520_n IMG_0298

 

 

 

 

 

 

Ik was samen met mijn vriend begin van de middag al in Amsterdam om mijn running pack op te halen om daarna van espressobar naar espressobar te gaan. Hij zou mij aanmoedigen bij de finish, ik zou meegaan op koffietour. Deze tour begon natuurlijk gelijk op het Westergasterrein bij de Espressofabriek en ging door na Headfirst Coffee Roasters Heel de dag was ik een beetje zenuwachtig. De kopjes thee en koffie zorgde gelukkig wel voor de nodige afleiding. Het was de eerste ‘wedstrijd’ na de marathon en van echt trainen was het nog niet gekomen. Mijn doel was om onder de 1 uur te finishen zonder pijn in mijn knie. En dat ik gelukt kan ik je vertellen!

IMG_0304 IMG_0320

 

 

 

 

 

 

 

Met mijn startnummer 5 aan mijn voeten kon het toch ook eigenlijk niet meer mis gaan. Ruim 2000 meiden in mooie oranje Nike shirts liepen er fashionable bij en er was ontzettend veel energie. Een run speciaal voor vrouwen maakt een run altijd veel leuker vind ik. Vrouwen zijn nu eenmaal veel gezelliger, en staan niet drie uur van te voren zenuwachtig heen en weer te lopen in een startvak. Vrouwen vinden het namelijk veel belangrijker dat hun haar goed zit en dat we iedereen kunnen vertellen hoeveel zin we in de run hebben. En na een startsein van Jan Kooijman zijn we helemaal gelukkig. Toch?

575743_594882903870245_754254878_n
Race

Paniek. Na het startsein bleek mijn Nike app het niet te doen, mijn oordopjes waren nergens te bekennen en dat betekende dus dat ik zonder muziek en app moest lopen. Gelukkig had Nike langs de kant bij elke kilometer en reusachtige opgeblazen bol staan waarop stond hoeveel kilometer je nog moest rennen. De sfeer was goed, het lopen ging lekker, het lopen ging eigenlijk super goed. Ik had geen idee hoe hard ik liep, maar toen in Francien in haar felle broek spotte wist ik zeker dat ik in ieder geval niet achteraan liep. Op een gegeven moment verloor ik haar uit het oog en had ik niets meer om mij op te focussen behalve mijn eigen ademhaling. Na 7K kwam Annemerel naast mij lopen en zij wist gelukkig te vertellen dat we die 10k onder de 50 minuten konden halen als we op dit tempo doorliepen. Als we een marathon kunnen lopen kunnen we deze 3K ook nog wel aan. En dat konden we zeker! Het was het super fijn om iemand naast je te hebben lopen die een goed snel tempo heeft en die ook absoluut onder die 50 minuten het liefste wil finishen. Bij de laatste kilometer kreeg ik het zwaar, ik begon een beetje misselijk te worden en licht in mijn hoofd. Toen hoorde ik iemand roepen dat we er bijna waren en kon ik het niet laten om een eindsprint te trekken. Sorry Annemerel! De finish was IN de Gashouder. Hier was het ineens veel donkerder en er hing een vreemde geur. Hierdoor werd mijn misselijkheid nog hevigere, ik werd duizelig en zag ik net op tijd een afvalcontainer waar ik in kotste, met een camera op me gericht. Haha, ik heb er in ieder geval alles uitgehaald wat erin zat. Met een 65e plaats en een eindtijd van 00.47.20 ben ik helemaal happy.
Schermafbeelding 2013-05-21 om 00.22.57

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In plaats van een medaille kregen we een schattig roze armbandje uitgereikt door sexy mannen en de dorst werd meteen gelest met Hero Kokoswater.

Ik zeg, absoluut voor herhaling vatbaar. Bedankt Nike!

Liefs,♥
Daphna

who run the world?

50 tinten grijs
Tjonge jonge jonge wat een ellendig weer was het gisteren. De dag dat ik de halve marathon nog net niet in de sneeuw hoefde te lopen. Oké, ik overdrijf maar zo voelde het wel.

Rond half 10 vertrok ik samen met vriendlief richting Amsterdam, en de lucht was 50 tinten grijs. Ik dacht dat we een zonnetje hadden afgesproken met een minimale temperatuur van rond de 17 graden. Mijn hardloopkleding plus daarover mijn trainingsbroek en een dikke trui trok ik thuis al aan met als idee dan ben ik snel omgekleed als ik op locatie ben. Een uur voor de start had ik dezelfde kleding nog aan en 15 minuten voor de start nog. Bijna besloot ik om in die heerlijk warme trainingsbroek en trui de halve marathon te gaan lopen. Wat een kou zeg. Waarin ging ik nu lopen? STRESS! HELPPP!

 Bananen bananen bananen
Door de stress kreeg ik geen hap door mijn keel, maar ik moest bananen en nog meer bananen eten, hoe hield ik anders de run vol? Alle bananen en powerfood dat was ingekocht was ik uiteindelijk helemaal vergeten mee te nemen richting Amsterdam. Gelukkig waren er overal bananen te koop.
Nadat ik mijn startnummer had opgehaald (hier stond helaas nog steeds René op) werd ik iets rustiger en nam ik de tijd om even wat te eten. Nog een uur de tijd om mijn startvak te vinden en een beslissing te maken wat ik nu precies aan zou gaan trekken tijdens de run.

Startvak
Omdat ik een startbewijs van een ene mannelijke René had overgenomen en deze beste man de halve marathon van plan was te lopen binnen 1 uur en 45 min was mijn startvak redelijk vooraan. 15 minuten voor de start nam ik een ibuprofen, Imodium en een grote slok water. Trok ik voorzichtig mijn trui, hardloopvest en het vest daar weer onder uit en daar stond ik dan in mijn t-shirt! Nog even langs een dixie om de laatste zenuwen te lozen en snel ging ik tussen alle mensen staan in het startvak om wat warmte van hen op te nemen haha. Mijn Spotify playlist startte ik alvast, concentreerde mij op de start en zag ik beweging komen! In mijn enthousiasme drukte ik vervolgens ook op startknop van de Nike app, maar ik was nog helemaal niet voorbij het startpunt. Ach, alles was nu in ieder geval ready!

And go!
Shittt, ik moest plassen. Zou ik nog even snel….Nee, ik liep door.
De eerste drie kilometer gingen onwijs langzaam. Ik irriteerde mij aan de hoeveelheid (langzame) mensen om mij heen. Door elk zichtbaar gaatje propte ik mij heen. Ik begrijp dat je niet een al te snelle start wil maken en je energie goed wil verdelen, maar je mag best doorlopen! Stoepje op, stoepje af, slalommend om iedereen heen. Ging ik nu veel te snel? Iedereen met zo’n fancy horloge die alles kan bijhouden weet precies hoe hard hij loopt, ik had mijn telefoon in mijn hardloopbroek zitten in een vakje aan de achterkant en moest elke keer goed luisteren om te horen hoe hard ik nu eigenlijk liep en dat ging niet samen met de roes waarin ik zat. Het gevoel dat ik moest plassen was gelukkig in geen velden of wegen te bekennen. Goed moment om dankbaar gebruik te maken van het eerste waterpunt. Tenminste ik dacht dat het water was, maar toen ik een slok nam (driekwart droop langs mijn mond op mijn shirt) proefde ik AA, Yes suikersss! Met die gedachte kreeg ik zoveel energie dat ik alleen maar sneller wilde rennen. Van elk ‘water’ punt nam ik gretig gebruik, zonder te stoppen, de bananen zijn een uitvinding en de sponzen hield ik zo lang mogelijk in mijn hand om de plakkerigheid van de AA hiermee weg te poetsen. (Voortaan leg ik eerst overal bananen en sponzen neer als ik een lange afstand ga lopen haha)

Come fly with me
Ik had elke keer geen idee op hoeveel km ik zat, want ik zag alleen de afstanden van de marathon nog staan. Nu ging ik erg lekker, maar ik zat echt niet op de 35 K zoals ik op het bord zag staan. Vriendlief had mij verteld dat ik de Amstel twee keer zou passeren en bij de tweede keer moest ik nog even doorbijten en als ik dan eenmaal door het Vondelpark zou lopen dan zou ik er bijna zijn. Nou beide keren Amstel heb ik gemist en het Vondelpark duurde maar een duurde maar. Ik zag alleen maar bomen en mensen. Oh ja, het Vondelpark dat betekent dat ik er bijna ben. Hè, echt waar? Jaaa! Ik ben er gewoon bijna! Ik wilde alleen maar sneller en sneller lopen, mijn spons die ik nog in mijn handen had gooide ik over mijn schouder (sorry! ) en ik ging ervoor. I can do this, I can do this, I can do THIS!!! Bijna vliegend loop ik het Olympisch Stadion al binnen. Overal zijn mensen, Ik zwaai naar iedereen, gooi mijn handen in de lucht, nog 100 meter, nog 50 en jaaaaaa ik ben over de finish!

Bamm!
Het moment dat ik over de finish kwam stopte iedereen abrupt voor mij, ik voelde dat ik door mijn benen ging zakken, ik trilde over mijn hele lichaam, maar de mensen voor mij bleven stil staan. Nee Daph, nog even volhouden, niet in elkaar zakken. De vrijwilligers met de medailles liep ik straal voorbij, nog steeds zat ik een beetje in een trance. Ik wilde vriendlief bellen, maar geen bereik. Toen kwam er een vrouw naar mij toe, deed mijn medaille om en met een grote glimlach loop ik het stadion uit.

Ik heb hem gewoon uitgelopen en dat binnen 2 uur. Mijn netto eindtijd is 1:54 uur, hoe heb ik dit voor elkaar gekregen? Ik ben zo blij.

Bedankt voor alle felicitaties en succeswensen, volgende keer de hele marathon? Wie loopt er mee? Ik heb al één slachtoffer gevonden, mijn opa. Hij doet graag mee, gaat alleen wel met de auto vertelde hij. Is goed hoor opa! Wedden dat je als eerste over de finish komt.

Liefs,♥
Daphna

4 days before…..

Nog vier dagen en dan klinkt het startsein voor de marathon in Amsterdam. In mijn geval voor de halve! Of ik er klaar voor ben? Nee, eigenlijk niet.

Maandag lag ik nog als een dood vogeltje in bed, vandaag voel ik me beter maar nog niet topfit. Maar Daph, je hebt nog 4 dagen hè! I know, maar mijn hele lichaam wil op dit moment niet.

Vanochtend dacht ik overigens dat ik de hele wereld aankon. Ik trok mijn hardloopschoenen aan en maakte een run van 15 k in de regen. Misschien is dat ook wel iets teveel van het goede geweest. Maar hallo, die marathon is 21,1 K! Een goede voorbereiding is het halve werk toch?

 

 

 

 

 

Over voorbereiding gesproken…

Wat trek ik aan zondag?
Ik heb nog geen lange hardloopbroek, mijn shirts zijn ook alleen maar met korte mouwen en het hardloopvest dat ik vanochtend aanhad is volgens mij te warm. Oké, dilemma nummer 1.

Mijn afspeellijst is nog niet orde (wel of niet mijn Spotify upgraden, zodat ik het op mijn telefoon kan beluisteren.)

Waar zijn de drinkplekken onderweg? (ben namelijk niet van plan om met een bidon te gaan lopen.)

Waar kan ik mijn startnummer ophalen? De bevestigingsbrief moet ik nog goed doorlezen.

Wat ga ik de komende dagen eten? Koolhydraten stapelen. En ik las dat je het beste vanaf 3-4 dagen voor de wedstrijd veel moet drinken, wel in kleine beetjes tegelijk. Dit om het lichaam de mogelijkheid te geven het vocht goed op te nemen.

En Imodiom tabletjes halen. Ja, die diarreeremmer. Blogger en fanatiek hardloper Annemerel (zij gaat gewoon de hele marathon zondag lopen!!!) kwam met deze oplossing. Het zal mij maar gebeuren dat je onderweg erg nodig moet. Dus over een toiletstop hoef ik mij dan nu geen zorgen te maken zondag.

Het wordt afzien, het wordt leuk, het wordt overleven.

Zolang ik maar mijn ene voet voor de andere blijf zetten zondag moet het goedkomen!

Liefs♥,
Daphna

 

 

Girls love 2 run RUN!

Een vroege ochtendrun en je zit heel de dag vol energie. Afgelopen dinsdag ruilde ik de ochtend in voor een nightrun.

Fieke en Francien, twee meiden die fanatiek hardlopen en je dagelijks inspireren met leuke artikelen, organiseerden een Girlslove2Run NightRun in Amsterdam.
Dit was een perfecte gelegenheid om ’s avonds te rennen, door een stad, met een groep meiden. Leuk! Ik had er zin in.

Hardloopkleding werd aangetrokken en ik nam de trein naar Amsterdam. Bij de Westertoren was het om 20:00 uur verzamelen en na een klein warming-up rondje rond de toren waren we warm genoeg om de straten van Amsterdam te verkennen
En die straten zijn smal maar onwijs gezellig. Af en toe werd er een bruggetje  meegepakt want…..de dames van Girls love 2 run zitten namelijk nu gewoon in het vliegtuig naar San Francisco om een halve marathon te lopen, en ja in San Fran heb je heuvels dus dit was gelijk een goede en laatste hilltraining. Met een trainer die vanaf zijn fiets opdrachten riep maakte dit de night run compleet. Zo werden de nodige knieheffingen gedaan en na een half uur was het tijd voor de after-running-snack en een drankje!

Volgende keer in Rotterdam?

Girls veel success in San Francisco en ga die ‘heuvels’ rocken!

Liefs♥,

Daphna

photo’s made by Nike Running Nederland