Marathon Rotterdam 2013

foto foto (1)

 

 

 

 

 

 

Het was een ervaring, het was zwaar, emotioneel en ontzettend gaaf. De man met de hamer, het weer, mijn schoenen, het eten en drinken, ik heb het allemaal vervloekt, maar alle mensen die hebben staan aanmoedigen ben ik onwijs dankbaar! Echt geweldig.

De avond voor de marathon is het eigenlijk de bedoeling dat je op tijd naar bed gaat en nog goed je rust pakt. Maar ik wilde mijn playlist nog even uitbreiden en voor ik het wist was het middenacht. Daarna schrok ik elk uur wakker omdat ik bang was dat ik me zou verslapen en moest ik de hele tijd naar het toilet. Om 6 uur stond ik klaarwakker naast mijn bed. Met Brinta, pannenkoeken, een boterham met hagelslag en Imodium had ik mijn ontbijt een uur later achter mijn kiezen. Anderhalf uur later vertrok ik met mijn vriend en buurvrouw richting de Coolsingel.Mijn startnummer had ik vrijdag al opgehaald, dus daar hoefde ik mij geen zorgen om te maken.

Op het laatste moment was het toch nog haasten naar het startvak. Eenmaal in het startvak moest ik ontzettend nodig plassen en voor alle dixies stonden enorme rijen. Ik maakte mezelf wijs dat mijn volle blaas vanzelf wel zou wegtrekken na een kilometer. Toen het kanonschot klonk wist ik dat er geen weg meer terug was. LET’s GO!

‘Rustig starten Daph, rustig starten!’ Ik irriteerde mij al snel aan de extreme drukte en de hoeveelheid mensen, maar ik hield mij in. Na een paar kilometer werd het wat rustiger en kon ik doorlopen in mijn eigen tempo. Ik was blij dat ik uiteindelijk voor mijn kortere broek en shirt had gekozen, het was namelijk heerlijk weer. Ik genoot van alle mensen om mij heen en kreeg er echt vleugels van. De eerste drankpost rende ik zo voorbij, bij het laatste kraampje drinken bedacht ik me toch nog en sloeg snel een bekertje water naar achteren. Bij het 13K punt zouden mijn schoonouders staan, al snel spotte ik mijn schoonmoeder, hoorde ik mijn schoonzusje roepen en zag ik mijn vriend met drinken zwaaien. Maar ik liep aan de rechterkant en zij stonden aan de linkerkant en het lukte mij niet om zo snel aan die kant te komen. Ik zwaaide terug en liep vrolijk verder. Het ging lekker, maar ik moest nog steeds plassen. De zon begon te schijnen en iedereen langs de kant was zo vrolijk. Onbekende mensen roepen je naam wat een enorme kick geeft.

Het werd warmer en warmer en ik begon het redelijk benauwd te krijgen. Maar van mijn blaas had ik geen last meer. Netjes nam ik bij de drinkposten 2 bekertjes water en AA. Mijn maag begon na een kilometer of 18K te knorren. Ik begon trek te krijgen. Op de helft van de rit stonden mijn broertjes, vriend en buurvrouw weer met allerlei voedsel. Heerlijk, energie. Toen de Erasmusbrug voor de tweede keer in zicht kwam wist ik dat we echt over de helft waren. Mijn knie begon pijn te doen en mijn kuiten begonnen te zeuren. Op de punten waar ik het totaal niet verwachtte stonden ineens bekende wat je zoveel goed doet. Alleen het werd maar warmer en ik kreeg het steeds zwaarder. Ik begon misselijk te worden, maar dwong mezelf om de stukken banaan te eten die mijn lieve vrienden voor mij hadden. Op het 30 kilometer punt kruis je de mensen die op het punt van de 40 kilometer zitten. Even ging er door mij heen: ‘Als ik nu over het hek klim en gewoon net doe of ik al op de 40K zit, zal iemand dit door hebben?’ Jaloerse gedachte, ik moest gewoon nog 12 kilometer doorbijten. Mijn playlist die ik de vorige avond nog had samengesteld werkte niet echt mee, heel de rit heb ik naar vier dezelfde nummers geluisterd. VIER! Ik weet niet wat er mis was gegaan, ik weet wel dat ik die vier nummers al zat was toen ik er 10K op had zitten, laat staan na 42K.

Vanaf kilometer 34 had ik het echt zwaar, mijn benen wilden niet meer en ik had de hele tijd dorst, maar was te misselijk om ook maar fatsoenlijk een bekertje water te drinken zonder kotsneigingen. Ik wil zo graag even een stukje lopen, ik wil zo graag even tegen een paaltje leunen. Veel mensen om mij heen vallen uit, beginnen te kotsen of krijgen kramp, maar ik moet doorgaan. Een vriendin staat op de 36K met chocomel en water. Ik pak de chocomel aan, maar op de 37K geef het weer af bij mijn broertjes. Ik kan niet meer. Mijn broertje rent een stukje mee, schreeuwt dat ik door moet gaan, maar ik wil gewoon niet meer. Bij de 40K geef ik eraan toe, ik moet gewoon even wandelen..dit duurt niet lang, want mijn vriend en buurvrouw hoor ik roepen. “Doorlopen, niet opgeven, hup je kan het.” Ik word boos en emotioneel tegelijk. Ik denk bij mezelf, KAN NIE T MEER! Laat me met rust.  Ze blijven roepen, “Je kan het wel, je moet gewoon, je mag het nu niet opgeven.” Inderdaad, ik moet doorgaan! Nog 2 kilometer. De Coolsingel is in zicht, ik trek een sprintje (waar dit vandaan kwam weet ik niet) en voor ik het weet ben ik over de finish. YESSS! De trainingen door de sneeuw en kou zijn ergens goed voor geweest.
Ik begin te huilen als ik mijn vrienden zie. Zonder hen weet ik niet of het mij was gelukt. Trots neem ik mijn medaille en roos in ontvangst en lopen we richting de fiets.  “Ik loop wel naar huis.” Is het enige wat ik nog kan zeggen. Bijna thuis gekomen duiken we een snackbar in, heerlijk zoute patat! Zo’n marathon maakt je hongerig en misselijk tegelijk.

Lieve lezers, vrienden, familie, meiden van girls love 2 run, ontzettend bedankt voor de steun en alle support. Ik ben jullie zeer dankbaar!

Met een eindtijd van 4 uur en 10 min ben ik tevreden. Wie doet er volgend jaar mee?

Heel veel liefs, ♥
Daphna

foto 4 (1)

 

Advertenties

5 thoughts on “Marathon Rotterdam 2013

  1. Zo trots op jou lieve meid!!!

    Je hebt me zeker aan het denken gezet en zou het ook onwijs gaaf vinden om te gaan hardlopen, heb volgende week al een afspraak bij de huisarts aangezien ik nu niet mag hardlopen omdat mn knieen uit de kom schieten!!

    SUper trots op jou!!!!

    xxx Eva

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s