Marathon? Bekijk het maar.

“Stik er maar in, die marathon ren ik ECHT niet.” Dit was het enige wat ik gisteren kon uitbrengen na 33K in de wind gelopen te hebben. Ik was er klaar mee, meer dan klaar mee.

IMG_0272Gisterochtend stond ik voor de tweede keer bij de atletiekvereniging in Oud-Beijerland. Door een lezer werd ik erop gewezen dat er een laatste trainingsloop van 32K zou zijn voor de voorbereiding op de marathon. Ik was heel de week erg druk, maar elke keer dwaalden mij gedachten toch af naar die laatste trainingsloop, als dat maar goed zou gaan. Ik was er zo mee bezig dat ik helemaal over de berichten heen had gelezen wanneer het precies zou zijn. Daar stond ik dan met mijn goede gedrag op zaterdagochtend in de kou voor een dichte deur. Een dag te vroeg. Ik kon mezelf wel voor me kop slaan! Maar goed…de volgende dag was de deur wel open en kon de training beginnen.

De vrouwen waren duidelijk in de minderheid en de mannen stonden al overdreven een uur van te voren zenuwachtig heen en weer te lopen met hun drinkflesje om hun middel. Iedereen was voornamelijk met…zichzelf bezig. Er was geen gezelligheid te beleven en om de vraag; “Hoever is het eigenlijk lopen zo’n marathon?” kond niemand lachen. Om 10.00 uur klonk het startsein en liep ik met de groep mee van 5:45 per kilometer. Meestal loop ik gemiddeld sneller, maar het advies bij de inschrijving was om mij niet op mijn tijd te focussen. Onder eigenlijk Siberische weersomstandigheden lopen was namelijk al zwaar genoeg. Het parcours was op het laatste moment gewijzigd, we zouden drie keer hetzelfde rondje rennen zodat je makkelijker kon afhaken. Het  1 voor allen, allen voor 1 gevoel was nergens te bekennen en de mannen wilden het liefst nog een PR neerzetten. Gelukkig was ik niet ‘alleen’ ik had mijn muziek nog. De mensen bij elke drinkpost was ik zeer dankbaar, ook zij stonden daar in de kou. Na het eerste rondje begon mijn maag al te knorren, ik had die ochtend niet veel naar binnen kunnen krijgen. Na 2 rondjes werd ik zelfs een beetje duizelig van de honger en had ik het ECHT helemaal gehad met die wind. Ik liep de hele tijd aan de zijkant en ving hierdoor de volle wind, want nee ze lieten mij echt niet in het midden lopen. Na 23K wilde ik bijna de handdoek in de ring gooien. Wind, kou, geen gezelligheid. Ik wil naar huis, ik wil chocola, thee en lieve mensen om mij heen. Maar ik ging door! Na 28 haakte ik toch af, ik ging langzamer lopen en liet de groep zijn gang gaan. De kilometers die hierna kwamen waren het zwaarste, maar wel het gezelligste. Ik moest die finish halen, alleen. Ik sleepte mezelf voort, ik kon eigenlijk niet meer, van de honger kreeg ik vlekken voor mijn ogen. Ik had suiker nodig! Waarom vond ik hardlopen ook alweer leuk? Dit was namelijk echt niet grappig.

IMG_0270

Ik lach hier misschien wel, maar dat is schijn bedrieg. Ik dacht namelijk dat hier de finish was, helaas ik moest nog een paar honderd meter. Alles in mijn lichaam deed pijn. Toen ik eindelijk de finish bereikte voelde ik niets, ik was helemaal leeg. Ik smachtte naar suiker, naar eten, naar koolhydraten en naar een warme douche.


En die marathon? Die is nog bijna 10K langer….HOE GA IK DIT IN GODSNAAM DOEN?

Liefs,♥
Daphna

Lovely Swedish Pancakes

keep-calm-and-love-pancakes-20
In de aanloop naar de marathon had ik mezelf voorgenomen om gezond te eten, genoeg rust te nemen en niet teveel stressen. Dit samen, werkt NIET. Ik heb de hele dag door trek ik ‘slechte’ dingen (chocola, chocola en chocola vooral), rust in het hardlopen neem ik genoeg, maar toch ik ren toch van hot naar her om het te compenseren. Inderdaad ik heb gewoon eventjes druk. En als je het druk hebt dan heb je ’s avonds geen tijd om uitgebreid te koken. Dus tijd om zelf pannenkoeken te bakken!
Nou eigenlijk liet ik ze voor mij bakken, Zweedse luchtige pannenkoeken. Ik heb mij laten vertellen dat het geheim op het eind met een spatel 4 opgeklopte eiwitten door het beslag heen spatelen is. Ze waren echt verrukkelijk!

Recept voor lovely Swedish pancakes
Ingrediënten

♦300 gram bloem + 25 gram bakpoeder (of 300 gram zelf rijzend bakmeel)
♦900 ml melk.
♦30 gram rietsuiker (mag natuurlijk ook gewone suiker zijn)
♦1 zakje vanille suiker (40 gram).
♦4 eieren, waarvan de dooier gesplitst van het eiwit.
♦Eetlepel zonnebloemolie.
♦Snufje zout.

♦Boter voor in de koekenpan

Ready?
-Meng de bloem, bakpoeder, melk, rietsuiker, vanille suiker, de 4 eierdooiers, en een zonnebloemolie met elkaar in een grote kom. Mixen mixen.
-Klop in een andere kom de 4 eiwitten met het snufje zout stijf.

LET OP! Nu hét belangrijkste gedeelte voor de ♥heerlijke luchtige pancakes♥
-Spatel (dus niet kloppen/mixen) de eiwitten door het beslag mengsel.

-Zet een koekenpan op het vuur laat deze goed heet worden.
-Doe een klein beetje boter in de pan en bak de pannenkoeken mooi bruin.

pancakes

swedish pancakes

Om helemaal in de Zweedse stijl te blijven kan je de pannenkoeken versieren met jam en wat slagroom. Enjoy!

Liefs,♥
Daphna

 

Foodie: Klassieke tiramisu

5ec1c7edd6954022898b2d35bdb48c70Tiramisu, het bekendste Italiaanse dessert ter wereld en een hemelse smaaksensatie! I love it! Je kan mij hier echt voor wakker maken. Gelukkig is het heel makkelijk om zelf te bereiden. Er zijn veel varianten van tiramisu, maar de klassieke vind ik nog steeds het lekkerst. En het is tenslotte weekend en dan mag je jezelf verwennen vind ik.

Wat heb je nodig:
-3 eieren
-250 gram verse mascarpone
-110 gram rietsuiker
-2 espresso’s (60 ml)
-250 ml slagroom
-2 pakken lange vingers
-2 gelatineblaadjes
-flinke scheut Amaretto, Kahlua of Tia Maria

Aan de slag
-Laat 2 gelatineblaadjes één voor één in koud water leggen en ongeveer 5 minuten laten weken.
-Klop 3 eierdooiers met 110 gram rietsuiker tot een bleke en luchtige massa.
-Spatel 250 gram verse mascarpone door de kom waarin de eierdooiers zitten.
-Klop in een andere kom 250 ml slagroom tot hij dikker begint te worden en voeg de slagroom daarna toe aan de kom van de mascarpone.
-Verhit langzaam in de pan twee eetlepels van het mascarponemengel.
-Knijp de gelatineblaadjes goed uit en voeg ze toe in de pan en roer totdat het opgelost is.
-Voeg nu de rest van het mengsel toe.
-Mix de koffie en likeur in een kom.

Laagjes maken:
Leg de lange vingers in een schaal of bedenk iets anders creatief (zie afbeelding hierboven) en besprenkel dit voorzichtig met de koffie/likeur. Schenk het mengels van mascarpone over de lange vingers. Ga door met laagjes van lange vingers, koffie en mascarpone tot je het hoog genoeg vindt, alle ingredienten op zijn of je schaal vol is. Eindig wel met mascarponelaag en strijk deze glad. Dek de schaal af met plasticfolie en laat het minimaal drie uur opstijven in de koelkast.

Bestrooi daarna de heerlijke tiramisu met cacao en serveer hem.
Geniet ervan!
Liefs,♥
Daphna
f15eb965100c2aa11278bf649dcf218f
6a1a46a67e30eaaf01ab3441598aeb4bBron foto’s: Pintrest
Bron recept: Best tiramisu By Jean-Christophe Novelli

CPC loop 2013

IMG_4095

In de snijdende kou door Den Haag, richting Scheveningen en weer terug richting het Malieveld. Een mooi parcours, maar wat was het koud!

De voorspelde sneeuw en de vrieskou deden mijn motivatie geen goed. Ik was ontzettend zenuwachtig, als deze run niet goed zou gaan dan zou het over 5 weken ook een drama worden met de hele marathon. Tot 2 minuten voor het startschot was ik nog aan het twijfelen over mijn outfit. Handschoenen aan? Muts op? Twee runningshirts onder mijn vest? Short over tight? Sokken over sokken? Mijn vriend stuurde ik nog een sms: “Ik wil toch mijn short over mijn broek aan, kan je hem komen brengen, mijn billen vriezen eraf!” Helaas kwam mijn sms niet aan door de drukte een storing op het mobiele netwerk. Dan maar zonder..
Van de energie voor zo’n wedstrijd krijg je het vanzelf warm. De energie is echt geweldig, iedereen is zenuwachtig en de adrenaline stroomt door je lijf. Toen het startschot klonk verdwenen mijn zenuwen als sneeuw voor de zon. Let’s do it!!

startschot

Zoals altijd loopt iedereen de eerste 5 km voor je voeten, ik zocht de fietspaden op om zo slalommend door de mensenmassa heen te gaan. Mijn voeten verkrampten bijna van de kou, mijn benen waren niet warm te krijgen, als dit maar goed ging. Ik wilde niet te hard lopen om verzuring te voorkomen, maar die kou in mijn voeten en benen waren ook niet aangenaam. Toch maar het tempo iets omhoog gooien.

Mijn gemiddelde snelheid verhoogde ik naar 5.10 per kilometer om het maar warmer te krijgen. Na 6 km en wat gedronken te hebben, waren mijn benen eindelijk warm. Ondanks de kou moet je echt blijven drinken, het geeft je net wat meer energie. Onderweg kreeg ik het steeds warmer en mijn muts vond ik eigenlijk een beetje overbodig worden. De warmte steeg mij naar mijn hoofd, tenminste dat denk je dan op zo’n moment. Aan de kant van de weg stonden de toeschouwers dik aangekleed, het zal toch nog wel koud zijn dan. Intussen ging het ook nog sneeuwen en de wind nam toe. Ik kreeg het zwaar, waar bleef die boulevard nou? Ik zag maar geen strand in zicht komen. Na 13 km belde ik mijn vriend, ik moest toch van die muts af. Hij stond op 16K, bij het strand, om mijn muts en kus in ontvangst te nemen. “Ik zie je bij de finish!”

tw_running-track2-by-eranbeckerHet uitzicht bij de boulevard van Scheveningen was mooi, het was wel het zwaarste punt met de meeste wind, maar toen ik dat overleefde en 18K op de borden zag staan wilde ik alleen maar harder lopen en nog harder lopen. Ondertussen begon ik ineens trek te krijgen in patat met mayonaise en langs de weg vielen mij alleen de mensen op die de vieste hotdogs naar binnen zaten te werken, mijn maag begon enorm te knorren. Ik was mijn maaltijd voor na de wedstrijd aan het samenstellen en voor ik het wist kwam de finish kwam in beeld kwam, mijn Nike app gaf aan dat ik nog onder de 1.50 uur liep. Whooo, zo snel! Ik kreeg energie voor 10 en met een eindsprint rende ik naar de finish.

Yoehoooeeee hier ben ik!! De Nike app gaf een tijd van 1.48.15 aan, maar op de website van de CPC loop stond 1.50.30. Een ontzettend mooie tijd. Trots als een pauw ging ik op zoek naar mijn vriend. Maar die was in geen velden of wegen te bekennen. Ik wankelde alle kanten op en met moeite kreeg ik mijn telefoon aan de praat. “Waar ben je?” vroeg ik. “Hoezo? Ben je al over de finish dan? Oh, ik ben nog onderweg.” Hij had gewoon mijn eindsprint gemist! Hij was er gewoon niet. Moe nam ik mijn medaille en flesje AA aan. Yes, I’m ready for the marathon!
Nog 33 dagen en dan is de Rotterdamse marathon. Het moet goed komen, ik geloof erin.

Hebben jullie nog hardloopevenementen op de planning staan?

Liefs,♥
Daphna

 

IMG_0261
Het is koud en waarschijnlijk valt er ook nog natte sneeuw vanmiddag. Met een gevoelstemperatuur van waarschijnlijk tussen de -3 en -6 graden moet die halve marathon gelopen worden. Ik laat mij er niet door tegenhouden. De CPC loop wordt gelopen, met of zonder sneeuw en regen met of zonder handschoenen en muts.

Oké, let’s do it!

Liefs,♥
Daphna

marathon update

quote-2-1
Nog maar 37 dagen, 15 uur, 20 minuten en 10 seconden. De marathon komt steeds dichter en dichter bij. De zenuwen en de twijfels of het me gaat lukken worden steeds heviger. 42.195K moet ik volbrengen op 14 april. Van mijn schema klopt niets meer, als ik drie keer in de week hardloop is het veel. Boven de 25K ben ik nog niet gekomen. Komt dit eigenlijk wel goed?

Met nog 5 weken trainen moet ik mijn duurlopen omhoog gooien, mijn snelheid versnellen en moet ik goed op mijn voeding letten, maar de afgelopen weken was ik gewoon even klaar met hardlopen. Ik had gewoon geen zin. Het lukte niet. Na elke 3K stond ik uit te hijgen. MAAR! Gelukkig heb ik gisteren zonder moeite 17K in het zonnetje gelopen. Dus ik kan het wel. Het moet ook gewoon lukken! Morgen nog een rondje van 10K, aankomende zondag de CPC loop, de halve marathon in Den Haag, en ik loop weer een beetje op schema. Niet meer zeuren, gewoon doen, ik kan dit namelijk. Ik ga die marathon straks uitlopen!

Wie loopt er nog meer zondag mee?

Liefs,♥
Daphna