Run baby, RUNNN

Gistermiddag viel de enveloppe op de mat. Mijn startbewijs is binnen voor de Bruggenloop. Ik moet eraan geloven, die 15K moet gelopen worden in de kou en in het donker en wie weet wat nog meer. Yeaaah!

startbewijs Bruggenloop

startbewijs Bruggenloop

Om mij heen merk ik dat veel mensen op dit moment in een herfstdip zitten als het om hardlopen gaat. Zelf ontkende ik het vorige week nog, maar ik ga het nu toch een beetje bekennen. Elke keer baal ik ervan als het weer zo vroeg donker is, en ik ga nu eenmaal niet alleen in het donker lopen. ’s Ochtends voor college is het vaak ook nog te donker om te lopen en overdag heb ik geen tijd. En dan is er zo een week voorbij zonder een run gewaagd te hebben. Misschien moet ik vanavond toch gewoon nog even een snelle ronde doen. Het is tenslotte koopavond, er lopen dan nog veel mensen op straat.

Ik vind het niet echt niet erg om in de kou te lopen, daar kan ik mij op kleden, van regen smelt ik niet en sneeuw heb ik nog niet gezien….maar in het donker loop ik nu eenmaal niet graag.

 

Die Bruggenloop moet toch gelopen worden, ik kan er (bijna) niet meer onderuit, ik wil hem ook graag lopen, mijn conditie moet ik op pijl houden ennnnn niet te vergeten, als ik een marathon wil lopen moet ik gewoon volhouden en zeker drie keer in de week lopen.

Zal ik wel of niet vanavond gaan lopen?  Hoe harder ik mezelf  dwing om te lopen, hoe groter de druk is hoe minder zin ik eigenlijk heb. Ja, nee…ik heb wel zin…maar niet in het donker. Dilemma dus. Ja, of aanstelleritis

Lopen jullie wel eens alleen in het donker en hoe zit het met de hardloopdipjes?

 

Liefs,♥
Daphna

running

Advertenties

Apple (caramel) cheesecake

Afgelopen weekend heb ik serieus de lekkerste cheesecake ever gegeten!
Hij was echt goddelijk en hij kwam gewoon uit onze kleine oven.


Nu moet ik toegeven dat ik niet een expert ben op het gebied van cheesecakes. Ik ben er ook niet extreem fan van. Ik houd niet van dat compacte, te lang in de oven zittende cheesecake. Het ruikt niet lekker, de roomkaas krijgt een hard laagje en is eigenlijk ook helemaal niet aantrekkelijk om te zien, maar na deze apple cheesecake wil ik niets anders meer. Oké, bijna niets anders meer.

Hoe is deze onwijs verrukkelijke apple cheesecake tot stand is gekomen?

Laten we beginnen met de bodem van deze taart.

In een mengkom voeg je:
-120 gram bloem
-50 gram bruine suiker
-100 gram boter

Meng deze ingrediënten met een mixer totdat het kruimelig wordt.
Leg dit kruimelige geheel op de bodem van je springvorm (24cm)
Bak deze bodem voor 10 minuten op 180 graden (deze moet een beetje hard worden)
Zo de bodem is klaar! Laat hem afkoelen op een rek dan hard hij nog meer uit.

En dan nu over tot de volgende laag. Hiervoor heb je de volgende ingrediënten nodig:
-100 gram basterdsuiker
-2 eieren
-2 theelepels vanille extract
-500 gram roomkaas

Voeg deze ingrediënten in een mengkom en mix het door elkaar.
Giet deze mix over je bodem van je bakblik.

Snijd 3 zure appels (Goudrenet bijvoorbeeld) in kleine platte stukjes strooi daar een eetlepel suiker bij, ½ theelepel nootmuskaat en 1 theelepel kaneel. Roer dit goed door elkaar en bedek hiermee de roomkaaslaag.

Voor de topping meng je:
-30 gram bloem
-60 gram bruine suiker
-20 gram boter met elkaar. Dit wordt ook weer kruimelig en bedek hiermee de appellaag.

Bak de cheesecake voor 30-35 minuten op 180 graden en serveer hem koud. Als kers op de taart kan je volgens het originele recept ook nog een caramellaagje eroverheen serveren. Zelf heb ik dit niet meer gedaan.

Bekijk hier het originele recept (inclusief moeilijk Amerikaanse maten).

Bon appetit

Liefs,♥
Daphna

 

Records zijn er om gebroken te worden

 

Ik stond gisterochtend op met het idee om 10K onder de 50 minuten te lopen. Ik las dat de meiden van Girls love 2 run dit hadden gepresteerd en ik kon natuurlijk niet achter blijven. Het was een ochtend waar ik eindelijk vrij was dus het voelde een beetje als een zondag. Ik had croissantjes gekocht en hierop zou ik mezelf trakteren na afloop van de run.

Records zijn er om gebroken te worden toch? Mijn snelste 10K stond op 55 minuten, maar ik wist zeker dat ik sneller kon. En daarom koos ik om mijn standaard 10K route te rennen. Zaten daar niet 2 bruggen in? Ja, stom! Halverwege de Erasmusbrug had ik het zwaar met de tegenwind. Zo kom ik natuurlijk nooit onder de 50 minuten. Verder had ik niets om over te klagen, het was niet extreem koud en er viel geen druppel regen. Dus wat houdt je tegen dan! Rennen! Toen ik 7K erop had zitten zakte de moed mij een beetje in de schoenen, letterlijk…Ik had nog 12 min om 3K te voltooien en dan zou ik net onder de 50 minuten uitkomen. Maar ik laat mij niet kennen! Ik ga dit doen, ik ga vliegen, I CAN DO IT!

Nog 1K te gaan en nog 3,5 minuten de tijd om mijn doel te voltooien. Nog 800 meter. Dat kan harder en sneller. I know I can do this. Run girl, RUNNNNN…

En toen…BAMMMMM daar lag ik dan….languit….midden op de weg…..gestruikeld over mijn eigen voeten, over mijn eigen enthousiasme. En met languit, bedoel ik ook echt languit op het asfalt. Maar ineens realiseerde ik mij weer dat ik bezig was om een record te verbreken en niet om de straat schoon te vegen. Ik sprong op, deed net of dit de normaalste zaak van de wereld was. Wat? Dit hoort erbij hoor, gewoon even liggen op de weg. Kijk niet zo!
Bij het punt waar ik nog 300 meter moest voltooien om mijn 10K run compleet te maken zakte ik door mijn benen…Ik kon niet meer. Echt niet. Is er iemand die mij wil dragen? Hallo? Nee, niemand. Mooi, want opgeven is geen optie. DOORGAAN! Nog 200 meter…nog 100…nog 50…nog 25..en daarna ging ik kruipend verder. Ik kon niet meer. Toen mijn Nike app aangaf dat de 10K erop zat, drukte ik hem uit. Helaas…52:33 minuten. Jammer.

10K in 52:33..Alsnog een nieuw record! Ik ben er trots op en die croissantjes waren verrukkelijk na afloop.

Wat is jouw record?

Liefs,♥
Daphna

Snert punt

Nog 15 dagen, 9 december, en dan is het tijd voor de Bruggenloop in Rotterdam. 5 bruggen die je passeert in 15K en ik ben er (bijna) klaar voor.

“Hoezo bijna? Je hebt de halve marathon gelopen, dan moet dit toch appeltje- eitje zijn?”

Ja, dat denk jij..ik vertrouw die van Brienenoordbrug niet. Die grote brug over de nieuwe Maas met een lengte van 1320 meter. Inderdaad zo’n afstand waarvan je denkt, HOE VER MOET IK NOG????? Deze brug kom je tegen als je op de 11K zit. Echt zo’n punt waar je of nog alle energie hebt van de wereld en zeker weet dat je een nieuwe PR gaat lopen of zo’n punt waar je alleen maar kan denken. Ik ga nu hier midden op de straat liggen, ze bekijken het maar, ze halen me hier maar op. Waarom ben ik toch begonnen aan het stomme hardlopen, ga toch een andere hobby zoeken. Of zoiets. Nee, ik heb het niet zo op die brug.

Wat dan wel weer een mooi gegeven is, op het 11km punt hebben ze een ‘Snert’ punt. Een wat? Een ‘Snert’ punt. Alle toeschouwers kunnen GRATIS een lekker kopje warme erwtensoep halen. Alleen voor de toeschouwers, dat dan weer wel…Maar! zullen we afspreken dat jullie allemaal bij het ‘Snert’ punt gaan staan, dan zien jullie mij aankomen en helpen jullie mij die brug over. Stel dat ik het niet haal, weet ik in ieder geval dat ik dichtbij het ‘Snert’ punt ben. Ja, zo doen we het. Dus jullie kunnen genieten van zo’n heerlijke bak erwtensoep en ondertussen schreeuwen jullie mij lieve en bemoedigde woorden toe. Dan krijg ik een enorme energieboost om die ellendige brug te verslaan. En die laatste paar kilometers zijn dan piece of cake!

Sta jij bij het Snert punt of loop je zelf mee?

Liefs,♥
Daphna

Dat kan sneller!

Afgelopen zondagmorgen schreef ik om 7 uur ’s ochtends dat ik toch echt geen excuus had om niet te gaan hardlopen.
Rond 10.00 uur stond ik daadwerkelijk buiten om 20K te gaan hardlopen, nadat ik een heerlijk ontbijtje ophad van croissantjes en fruitsapjes. Daar staat toch eigenlijk ook een zondag voor. Uitslapen, croissantjes, heel de dag in je pyjama zitten, filmpjes kijken in bed, chocola eten en misschien nog een wandeling door het bos. Nou croissantjes eten liet ik in ieder geval niet voorbij gaan.
Omdat ik besloot 20K te lopen, betekende dat ik ook ergens onderweg iets moest drinken. Van hardlopen krijg je dorst! En drinken is belangrijk. Nee geen wijtjes ofzo, doe maar gewoon water. Helaas kon ik niemand vinden die met bananen onderweg stond, wie biedt zich aan voor de volgende keer? Maar goed…ik ging met een flesje Crystal clear op pad. Dit verstopte ik onder een struik in het park. Na 10K zou ik dit punt namelijk nog een keer naderen, mooi moment om iets te drinken.

De eerste 5K waren hel! Wat was er aan de hand? Ik had geen zin, mijn benen wilde niet, ik begon misselijk te worden (croissantjes toch maar afschaffen voor een run?), mijn oren begonnen te suizen, ik werd duizelig en halverwege de Erasmusbrug trok ik het echt niet meer. Ik voelde mij ontbijt naar boven komen en versierde hier niet veel later de Erasmusbrug mee. NEEE, hoe kan dit?? Waar is mijn conditie? Langzaam (lees kruipend) ging ik de Erasmusbrug af. Eenmaal beneden dacht ik bij mezelf: Hallo! Stel je niet aan! Je hebt nog zeker 15K te gaan en die ga je volbrengen ook!
Prima! Maar na 7K voelde ik mij weer misselijk worden, Neeee! Doorzetten, over 2K ligt je flesje drinken op je te wachten en dan mag je even stoppen. En inderdaad. De struik waar ik mijn flesje onder had verstopt zag ik steeds dichter bijkomen…maar…..WAAR IS MIJN FLESJE!!!!! Gewoon weg! Hoe kan dit nu? Wie haalt er nu op een zondagmorgen een flesje drinken weg van onder een struik? Wie had er zo’n dorst? Wat ging ik nu doen, ik kon omdraaien en naar huis lopen of gewoon nog 10K lopen zonder iets te drinken. Ik rende nog een klein rondje door het park om te kijken of ik wel naar de juiste struik was gelopen, maar helaas nergens wat te vinden. En waarom woon in ook niet gewoon in Australie, daar hebben ze gewoon om de honderd meter een waterpunt in een park. Hier laten ze je gewoon uitdrogen. Maar goed, ik was ervan overtuigd dat ik best nog 10K zonder water kon lopen.

Zo gezegd, zo gedaan. De tweede versie van de 10K ging stukke beter. Geen croissantjes die halverwege opkwamen, geen oren die aan het suizen waren. Nee het ging goed. De 20K kwam in zicht. Om het mooi af te maken deed ik er nog een 1K bij, zo en de halve marathon is ook weer gelopen op de zondagmorgen. Tijd: 2 uur 6 min. Veel langzamer als toen in Amterdam, maar goed…Ik kan weer trots zijn op mezelf.

Note to myself: Geen croissantjes eten voor een run!

Liefs,♥
Daphna

SundaymorgingRun

Hardlopen zorgt ervoor dat ik mijn to-list weer op een rijtje krijg, dat ik meeste briljante of idioten plannen kan bedenken, of dat ik gewoon even helemaal niet hoef na te denken.

Deze week was ik ontzettend druk met….ja, met wat eigenlijk? Ik was in ieder geval druk genoeg om het hardlopen en bloggen op een laag pitje te zetten, en nu is het zondagochtend en voel ik mij schuldig dat ik maar 20 K heb gelopen deze week. Dus om dit gevoel kwijt te raken trek ik straks mijn runningshoes aan en begin aan een slopende run. 20K om de zondag goed te beginnen.

Let’s do it!

Liefs,♥
Daphna

P.s Ga jij ook nog een run wagen vandaag? Of heb je het ‘druk’?

De zoektocht naar ultieme koffie

Hij wil het liefst niet dat ik erover schrijf, maar kwalijk mag hij het mij toch niet nemen? Ik ben namelijk trots, apentrots.

Afgelopen maandag stond vriendlief samen met vijf andere barista’s zijn opgedane kennis en ervaring te meten in de finale van het Dutch Barista Championship 2012.
Een dag die slopend, spannend maar vooral ook leerzaam was. Een dag waar naar toe is geleefd, waar de doorlooptijd van je gezette kop espresso je dag kan maken of breken.

Koffie, voor de één een bakje troost van bedenkelijk niveau voor de ander zijn passie. Een passie die diep kan gaan, een passie waar je wakker van kan liggen en een passie die absoluut de nodige frustraties met zich meebrengt. En niet alleen bij de koffieliefhebber zelf kan ik je zeggen. Er gaat bij ons thuis namelijk geen uur voorbij zonder dat het woord koffie wordt genoemd. Volgens vriendlief is het namelijk meer dan alleen maar een mooi product.

Ik kan je vertellen dat hij daar afgelopen maandag niet stond zonder een weg te hebben afgelegd door de duizend en 1 soorten koffies, het beoordelen van droge- en natte geuraroma’s en smaak. En vooral smaak, want geloof me, die barista’s proeven dingen in koffie die de meeste ‘normale’ mensen echt niet in hun koffie proeven. Zuur, bitter, zoet, amandelen, chocola, hout, kersen, anijs….noem het maar op.

Zo’n wedstrijd eist een grote en drukke voorbereiding. Samen met een andere kandidaat heeft hij getraind en getraind in een ruimte waar de wedstrijdopzetting was nagebouwd. Maat van de trainingstafel kwam overeen met de officiële wedstrijdtafel. Hij kocht zijn eigen koffiemolen en door zijn werkgever (Paul Sharo, Man met bril koffie) werd eenzelfde espressomachine aangeschaft als tijdens de wedstrijd gebruik zou worden. En geloof mij trainen gaat verder dan alleen maar discussiëren over de soort koffie. Maar ook de routine of de kleur van het tafelkleed wat je tijdens de wedstrijd gebruikt.

En of ik vele kopjes koffie tijdens de voorbereiding heb geproefd? Nee eigenlijk niet. Hij heeft zijn eigen weg bewandeld en ik was degene die hem af en toe een schop onder zijn kont gaf. Waar sommige kandidaten een heel team achter zich hebben met meerdere coaches en mensen die de kopjes oppoetsen voor de wedstrijd, heeft hij het bijna helemaal alleen gedaan.

Hij hoefde geen nummer één te worden, hij wilde de jury een goed verhaal vertellen. Een koffie neerzetten die begrijpelijk was en makkelijk omschrijf baar. Hij mag dan ook ontzettend trots zijn op het feit dat hij tweede van Nederland is geworden. En eigenlijk ging hij maar voor één prijs, prijs voor de beste nieuwkomer en ook die heeft hij gewonnen.

Volgend jaar weer? Nou…daar gaan we nog eens even stevig over discussiëren.

Liefs, ♥
Daphna

 

 

 

 

Als studie-ontwijkend gedrag een vak zou zijn….

Vanmiddag maak ik mijn laatste tentamen. Tenminste van dit blok. Want er zullen er nog vele volgen.

Situatieschets: donderdagochtend 11.00 uur. Net klaar met het, door grote vermoeidheid, verlate ochtendritueel dat bestaat uit e-mails, nieuws en timelines checken. Nu is dan toch echt het moment aangebroken dat ik mijn aantekeningen erbij moet maken om mezelf te verdiepen in de tentamenstof. Morgen een tentamen van een onderwerp waar ik niet zo heel erg in geïnteresseerd ben, waarbij het tekort aan interesse het fenomeen nog meer in de hand speelt. Als ik eenmaal zit, bedenk ik me dat leren zonder een grote bak thee niet uit te houden is. Toch? Eenmaal voorzien van thee kijk ik de keuken nog een rond en vind dat deze nodig aan een schoonmaak toe is. Ik kan nu eenmaal niet leren als het een rommel is. Rommel praat tegen me. Nu ik toch zo lekker bezig ben met schoonmaken kan ik net zo goed de woonkamer ook meepakken. Gewapend met een stofzuiger dans ik de kamer rond. Schoonmaakdoekjes worden uit alle mogelijke kastje getrokken en geen hoekje wordt in deze grondige schoonmaak overgeslagen. Plotseling hoor ik een stemmetje die mij met zeer duidelijke taal aanspreekt, “NU GA JE LEREN.” Oké, oké..en ik duik gehoorzaam achter mijn Macbook. Even snel nog wat e-mails bekijken, en geen twee minuten later zit ik op het internet, alle powerpoints van de colleges staan immers online. Na een uur kom ik tot de conclusie dat ik nog geen powerpoint heb bekeken maar wel van iedereen zijn activiteiten op de hoogte ben. Mmm ik ben niet goed bezig. Ach nu ik toch niet goed bezig ben kan ik net zo goed voor vanavond alvast gaan koken, wel zo lief. Ik leef me uit in de keuken en vriendlief is zeer enthousiast dat na zijn werkdag dat er een heerlijk avondmaal op tafel staat.

“En Daph, ben je klaar voor je tentamen morgen?” Chagrijnig kijk ik hem aan. Pak mijn Macbook erbij. Open de powerpoint die mij lachend aankijkt. Lul.

Als studie-ontwijkend gedrag een vak zou zijn, slaag ik met vlag en wimpel.

Liefs,♥
Daphna

Hoe overleef ik kou, regen, wind en sneeuwstormen?

De voordelen van de juiste runningkleding dat hoort bij het jaargetijde mag je absoluut niet onderschatten. De aanschaf kan misschien wel kostbaar zijn, maar je hebt er lang plezier van. En goedkoop is duurkoop toch? En om die reden ben ik dus al weken opzoek naar dé juiste combinatie. Hoe overleef ik nu toch die kou, regen, wind, hagel en sneeuwstormen?

 

 

 

 

 

Hoe zorg ik ervoor dat het zweet me op een gegeven moment niet gaat uitbreken na 5 K als ik warm genoeg ben aangekleed tegen de vrieskou. Tot wanneer is het verstandig om in een short te lopen (Jaaa ik zie ze echt nog lopen!)? Tot wanneer heb je een shirt met korte mouwen aan? Welk lichaamsdeel moet warm blijven? Welk runningsmerk heeft de beste thermische shirts? En hoe ziet de perfecte passende tight eruit? Moet ik een vest kopen dat gemaakt is van kunststofvezels en daarover een jack dat de regen tegenhoudt? Of gelijk een jack aanschaffen dat wind én regen tegenhoudt. En wat draag ik dan onder zo’n jack?

Moet er onder mijn runningsshirt nog termo onderkleding worden gedragen om de lichaamswarmte vast te houden? En draag ik dan een korte of lange mouw? En van welk merk koop ik dit dan, Odlo of Craft of…? Is een runningshirt met runningjack voldoende voor hartje winter? En wat is dan een goed ademend jack?
Oh ja, dan hebben we het nog niet eens over de broeken. Dikke, dunne, lange, korte, short over je tight, legging onder je tight, strakke en losse tights.
En wat dacht je van je sokken? Gisteren zag ik iemand lopen met kniekousen tot zijn heupen. En dan over zijn kont een short. Ja heus.

En stel, je hebt je outfit eindelijk gevonden. Moet je dan alles keer 3 of 4 doen omdat je niet elke dag wast? Of is een spoelprogramma of sopje voldoende voor je kleding?
Of moet je eigenlijk niets, en moet je het gewoon testen zodat je weet hoe je het volgend jaar niet moet doen.

Ik ga op onderzoek uit.

En over een muts en handschoenen…ja, dat komt later wel.

Wat draag jij in de winter? Of in ieder geval de overgang van herfst naar winter.

Liefs,♥
Daphna

Running in the rain

Mijn hardloopschoenen en ik zijn beste vrienden, en dat terwijl ze zo onwijs lelijk zijn. Ze zitten ontzettend goed, maar dit model hadden ze 100 jaar geleden ook en het woord fashion kan dan ook gewoon ECHT NIET aan mijn runningshoes gekoppeld worden. Oke, ik houd er over op. Dat mijn hardloopschoenen niet de moeders mooiste zijn heb ik al vaak genoeg gezegd.

Dat deze schoenen regen, wind en koude temperaturen kunnen overleven hebben ze aflopen zondag bewezen. Het is echt herfst. Het regent, waait en de temperatuur is ook niet meer boven de 15 graden. Ik wilde zondag een afstand van 15K lopen, de afstand die ik binnenkort met de Bruggenloop in Rotterdam moet kunnen afleggen. Nu weet ik best dat ik die 15K kan volbrengen. Die halve marathon heb ik namelijk ook overleefd, maar goed ik moet wel blijven trainen hiervoor.

Maar goed terug naar zondag. Een definitieve doorbraak van de zon bleef aardig achterwege en het refreshen van buienradar.nl had ook weinig zin. Nu weet ik dat je niet gaat smelten van regen, maar ik heb nog steeds geen water-en winddicht hardloopvest. Dit was een slecht excuus. Ik kon er niet langer omheen. Ik moest naar buiten.

 

 

 

 

 

 

Nou dit heb ik geweten. Ik belandde van de ene hoosbui in de andere hoosbui. Ik had het zwaar, maar ergens voelde het ook goed. Toen bedacht ik een geniaal plan, ik paste mijn route aan en liep naar het werk van vriendlief. Ik dacht namelijk dat hij wel bijna klaar zou zijn met werken en dan kon ik achterop bij hem op de fiets. GENIAAL bedacht toch?!  Aangekomen op locatie kwam ik even op adem, liep wat rondjes om het gebouw, deed wat rek en strekoefeningen tegen een fietsenrek en realiseerde mij dat ik een uur te vroeg bij zijn werk stond. AAAH! Stond ik daar..zeiknat van de regen, ondertussen begon ik het best koud te krijgen en moest ik natuurlijk nu zelf teruglopen. Ik werd niet meer warm, ik kon niet meer, ik heb serieus nog nooit zo langzaam gelopen. I know, diepgaan hoort erbij..maar valt dit er ook onder? Ik verlangde naar een warme douche. Maar hoe langzamer ik liep hoe langer het duurde voordat ik thuis zou zijn. Ik trok een sprintje en was een zeer gelukkig mens toen ik de voordeur eindelijk open kon doen.

Nog geen 2 minuten later nadat ik thuis was gekomen kwam vriendlief binnen.

“Zo bikkel, niets houdt jou tegen he om te gaan hardlopen?!”

Klopt, maar de volgende keer loop ik in een water-en winddichtjack.

Laat jij je tegenhouden door regen, wind en kou?

Liefs,♥
Daphna