Happy birthday to my mom

Vandaag is mijn moeder jarig!
Mijn moeder denkt dat zij de enige is die nog nooit mijn carrotcake en bananabread heeft gegeten. En met de enige bedoelt ze ook echt de enige. Dus om haar uit die droom te helpen ben ik de keuken ingedoken.

Nu vraagt ze zich af wat ze al die tijd heeft moeten missen, een carrotcakeverslaving is geboren. Maar ik moet haar helaas teleurstellen, ik ben niet van plan elke week een paar taarten te bakken voor haar haha. Toch fijn dat iemand je taarten ontzettend waardeert en als je mij heel lief aankijkt wil ik nog wel een keer je keuken induiken.

Liefs,♥ Daphna

Mini quiches met geitenkaas

De zondagmorgen verliep zonder croissantjes en jus d orange. Voor het diner had trek in quiches in mini-formaat met geitenkaas. Weer eens iets anders. Ik ben niet echt een geitenkaasfan, maar vriendlief kan je er voor wakker maken. En aangezien hij een powernap nam, dook ik de keuken in om harte taartjes te maken met geitenkaas en een couscous salade.

Sinds een week hebben we weer een basilicumplantje in huis, ik hoop dat hij dit keer wel lang meegaat. Een prima toevoeging voor de mini quiches. Het maken van de hartige taartjes is erg makkelijk.

Ingrediënten:
-vijf eieren
– scheutje melk
– 100 gram zachte geitenkaas
– zes cherrytomaatjes
– Verse basilicumblaadjes (zo’n 10 tot 15 blaadjes), in stukjes gescheurd
– een eetlepel zongedroogde tomaatjes zonder olie.
– zes velletjes bladerdeeg voor hartige taart (uit de diepvries bij de supermarkt)
– En natuurlijk peper en zout.

Vervolgens verwarm je de oven voor op 190 graden.

– Klop de eieren los, voeg de melk, basilicum en zongedroogde tomaatjes toe.
– Voeg bij het eimengsel kleine stukjes geitenkaas toe.
– Naar smaak peper en zout toevoegen
– Ik heb een muffinblik gebruik. Hier gaat het bladerdeeg in cirkelvorm in elke holte in. Gebruik een schaalje dat rond is om zo een prima vorm te krijgen van je bladerdeed.
– Duw het bladerdeeg zachtjes in de holtes.

 

 

 

 

 

 

 

– Giet het eimengsel in de bladerdeegbakjes tot net onder de rand
– Voeg als laatste in ieder bakje een cherrytomaatje toe.
– Zet de muffinvorm voor ongeveer twintig minuten in de oven.

Bon apetit!

Sundaymorning

Als ik denk aan een zondag, dan denk ik aan verse croissantjes en jus d’orange. Dan wil ik vroeg beginnen met hardlopen en mijn dag volstoppen met teveel activiteiten.

Zo’n zondag waar je aan het eind van de avond tegen zegt, dit was een heerlijke zondag. Tijdens het hardlopen probeer ik dan mijn hoofd leeg te maken en tegelijkertijd een plan voor die dag te maken. Uitslapen kan ik niet, het liefst spring ik om 7:00 uur mijn bed uit. Alles wat ik voor 12 uur ’s middag heb gedaan telt voor twee.

Afgelopen zondag stond dan niet in het teken van croissantjes en jus d’orange maar begon wel actief met een rondje hardlopen. Dit ging helaas niet van harte. Nou eigenlijk was het gewoon drama. Na 2 km kreeg ik het ineens heel erg benauwd en werd ik een beetje duizelig, maar ik dacht bij mezelf: ‘Kom op Daph, stel je niet aan!’ Na 3 km begonnen de steken in mijn knie en na 4 km gaf ik het op. Opgeven is eigenlijk geen optie, maar in dit geval kon ik echt niet meer.
Bij thuiskomst dook ik de vriezer in voor iets verkoelendst voor mijn knie. Het was een verlichting, daarna nog een douche en de pijn trok weg. In het vervolg dan maar rennen met een coolpack haha.

Een oerhollandse stroopwafelcake

De zaterdagmiddag stond in het teken van lekkere dingen bakken. Het mocht ook gewoon want ik was die ochtend al vroeg in de morgen 5 km gaan hardlopen en aan het eind van de ochtend richting de sportschool gegaan voor een uur kickbag. Het was tijd voor wat zoetigheid.

Nu staan er diverse kook-bakboeken in de boekenkast, en dan zou je toch denken: ‘keuze zat, en gewoon inspiratie om iets uit te kiezen’, nou dat werkte dus a ve rechts. Ik kwam tot de conclusie dat er niets gebakken ging worden wat er in de boeken stond. En besloot uiteindelijk mijn favoriet, de carrotcake, de oven weer in te schuiven. Tot ik op een gegeven ogenblik een geniale ingeving kreeg, al zeg ik het zelf. Ik had trek in een stroopwafelcake!

Ik had geen betere middag kunnen uitkiezen want op zaterdag staat er namelijk een stroopwafelkraam op de markt die je van een afstand al ruikt. Verder besloot ik ook nog een appel-walnoten-kaneeltaart te bakken en op mijn fiets vertrok ik richting de markt voor de nodige ingrediënten. Uiteindelijk kom ik altijd met de halve markt terug. “Maar Daphna, dat is gezond!” I know, maar zie maar eens 10 mango’s, 10 nectarines, tomaten, appels, druiven, paprika’s en wortels op te krijgen. Oké, de druiven en appels zijn als op, maar toch het wordt dooreten deze week.

Leuk zo’n ingeving, maar ga maar eens opzoek naar een recept voor een stroopwafelcake…Uiteindelijk is het een beetje van Maggie en een beetje van Daffie geworden. Het beslag was werkelijk voortreffelijk. De vraag is altijd maar of het beslag net zo lekker is als de cake zelf of misschien de cake nog wel lekkerder…

De cake was lekker, hij rook naar cake met stroopwafel, maar…hij kan en moet beter. Hij was naar mijn mening een beetje te droog, ik miste de stroop van de stroopwafel. Hier ga ik een oplossing voor bedenken.

Voor degene waarbij het water uit de mond loopt bij de gedachten aan een oerhollandse cake, hier is het recept.

Je hebt aan ingrediënten nodig:

– 200 gram roomboter, in kleine blokjes gesneden op kamertemperatuur, zorg dat je boter smeerbaar is.
– 250 gram bloem
– 200 gram basterdsuiker
– 15 gram vanillesuiker
– 4 eieren
– theelepel zout
– twee theelepels kaneel
– 200 gram stroopwafels in stukjes. Breek ze zelf klein haal ze een zakje koekkruimels op de markt.

Let’s start!
– Verwarm de oven voor op 160 graden.
– Vet je cakevorm in met boter en bestuif dit met bloem of leg bakpapier in je vorm.
– Mix de boter, basterdsuiker en vanillesuiker.
– Voeg voorzichtig de gezeefde bloem toe met het zout en de kaneel.
– Voeg nu een voor een de eieren toe en mix rustig door, zodat er een glad maar stevig beslag ontstaat.
– Voeg je stukjes stroopwafels toe.
– En als laatste, schenk alles in je cakevorm en zet dit voor ongeveer 60 min in de oven.

Laat je cake even afkoelen en enjoy!

Oh ja, en vergeet niet je beslag te proeven!

Liefs,♥ Daphna

P.s. Aan de appel-walnoten-kaneeltaart moet nog gesleuteld worden. Dit was een hoop werk en eigenlijk niet voor herhaling vatbaar.

onhandig

Volgens mijn moeder lijkt het of ik erg onhandig ben, omdat ik vaak meer dan drie dingen tegelijk doe en er altijd wel één van dingen mis gaat. Volgens mijn vriend ben ik gewoon onhandig. Zelf denk ik dat ze allebei gelijk hebben. En volgens mij heeft het niets te maken met mijn grove of fijne motoriek, want die is prima ontwikkeld. Kijk een bal vangen kan ik niet, maar dit komt omdat ik bang ben voor de bal. In puzzelen zie ik de lol niet in dus maak ik er liever een grappig bouwwerk van. Vroeger speelde ik liever met lego dan met barbies. Dus nee, met mijn motoriek heeft het niet te maken. Ik krijg het gewoon vaak voor elkaar om dingen te doen waarvan anderen zo iets hebben ‘hoe krijg je het in vredesnaam weer voor elkaar?’ Vaak loop ik tegen van alles aan, geen wonder dan ook dat mijn benen dan ook vaak onder de blauwe plekken zitten. Kijk op zich kan ik best een kast in elkaar zetten, dit gebeurt alleen niet zonder een gebruiksaanwijzing per ongeluk weg te gooien, met de hamer op mijn duim te slaan, of gewoon een verkeerde plank te gebruiken, maar uiteindelijk kom ik er wel.
Technisch ben ik absoluut niet. De werking van een apparaat hoef je aan mij niet te vragen, daar begrijp ik gewoon niets van. Ik doe er overigens ook geen moeite voor om het te begrijpen. Technische apparaten hebben een aan en uit knop voor mij, en als ze het weigeren te doen raak ik gefrustreerd.
Verder heb ik ook vaak pech, maar ik denk dat dit in het verlengde ligt van mijn onhandigheid. Afkijken bij een tentamen moet ik niet aan beginnen, als ik een straatje inrijd met de auto waar je niet in mag rijden zal er altijd politie staan. Als ik vergeet in te checken met mijn OV-kaart zal ik altijd gecontroleerd worden en zo kan ik nog even doorgaan.

Vandaag had ik natuurlijk ook weer iets.

Ik kwam net thuis van de sportschool, en begon trek te krijgen. Ik loop richting de koelkast, ondertussen ben ik een sms aan het versturen en bedenk ik mij dat ik ook wel trek heb in een boterham met hagelslag. Ik doe de koelkast open, met mijn ene hand pak ik de kaas, met mijn andere hand probeer ik voorzichtig een bord te pakken dat ik een kastje boven mij staat en wil ik ook nog een glas water drinken. Oke, dit ging goed. Omdat ik trek had in een boterham met kaas maar ook één met hagelslag, was ik voor de ene boterham de boter er aan het opsmeren en met de andere hand probeerde de kaas te schaven. Dit ging dus mis. Met de kaasschaaf raakte ik niet de kaas maar mijn duim. Ach, mijn moeder zou zeggen: “Je moet ook geen drie dingen tegelijk doen.” Ik dacht bij mezelf: “Maar mijn boterham met hagelslag kan ik nu wel gelijk opeten.”

En zo heeft iedereen toch verschillende kwaliteiten?

Liefs,
Daphna
Afbeelding

Wednesday Night Skate

Het uurtje kickboksen werd woensdag vervangen door Wednesday Night Skate. Een sportieve avond samen met de bovenbuuf. Een betere route en mooier weer hadden we niet kunnen treffen. Dit keer ging het parcour langs het Kralingsebos! Ha, een prima punt om dus aan te sluiten.
Het vertrek- en eindpunt is op de Binnenrotte bij station Blaak, maar waarom moeilijk doen als het ook makkelijk kan.

Zo gezegd, zo gedaan. We trokken onze skates aan en vertrokken richting het Kralingsebos (zonder te vallen).

Nadat we hadden uitgevogeld van welke richting de skaters zouden komen, gingen we hen tegemoet skaten. Dat duurde nog geen 10 sec., ineens zagen we honderden mensen op ons afkomen. We draaiden ons om en wisten niet hoe snel we weg moesten komen. Even later konden we alsnog prima aansluiten.
Het idee was om alleen het stukje Kralingen mee te gaan, maar we eindigden bij het feestelijke eindpunt. Tja, en daar sta je dan…zonder water, geld, schoenen, fiets, ov-kaart. Er zat maar één ding op, op de skates richting Kralingen.

Bij thuiskomst zat vriendlief op ons te wachten met ijskoud water. Heerlijk!

En voorstaan zullen we netjes bij het begin beginnen en niet stiekem halverwege aanhaken.

Liefs,♥ Daphna

 

zomerse salade

Ik ben gek op salades eten in de zomer en gisteren was het dan ook echt tijd voor een zomerse salade op een zomerse avond. 

Ik maakte twee simpele frisse salades, maar ze waren echt heerlijk. 
Een tomatensalade met fetta en een mediterraanse aardappelsalade. Afbeelding
 

Benodigdheden voor de tomatensalade

  • 2 grote tomaten of 4 gewone (tros)tomaten
  • 100 gram feta
  • verse basilicumblaadjes
  • snufje zout en peper
  • 1 theelepel gedroogde oregano
  • scheut olijfolie

 

Benodigdheden voor de aardappelsalade

  • 700 gram aardappelen
  • 1 rode ui
  • 1 tomaat
  • 1 paprika
  • 1 komkommer
  • 1 teentje knoflook
  • 3 eetlepel griekse yoghurt
  • Olijfolie
  • Zout en peper

    Aardappels in combinatie met komkommer, paprika, ui en tomaat en om het lekker romig te maken een klein beetje Griekse yoghurt met olijfolie.
    Afbeelding

    Bon appetit

Liefs,

Daphna

Goedemorgen hardloopschoenen!

Het eerste hardlooprondje op mijn nieuwe runningshoes was gisterochtend een feit.
Nu weet ik ook wel dat de pijn in mijn knie niet gelijk als sneeuw voor de zon zal verdwijnen, maar de goede moet was duidelijk aanwezig.

Dinsdagochtend, heerlijk wakker worden om half zeven, hup het bed uit, vitamine C bruistablet in een glas water, een appel en een banaan met wat yoghurt door de blender, hardloopkleding aan, Iphone in de hardloopmodus, vol volume en GAAN!
Een rondje rennen om zeven uur ‘s ochtends, voordat iedereen nog wakker moet worden is heerlijk. Op een aantal hardlopers is er niemand te bekennen en ren ik richting het Kralingsebos.

Ik ging niet gelijk voor de 10 km, maar 3 km op de nieuwe schoenen vond ik voldoende. Straks zou ik blaren krijgen, en daar zit ik nu niet op te wachten.
Doordat de zool zo lekker buigzaam is en de schoen ongeveer de helft weegt van een normale hardloopschoen ga ik heerlijk vooruit. Na 2 km begint de eerste steek in mijn knie…..NEEE…Waarom?? Maar goed, ik loop rustig 1 km verder. Met goede moed ren ik nog 2 km. Dit gaat verder goed en mijn knie laat mij verder met rust. Ik geniet van de rust om mij heen en loop langzaam richting huis. Thuis ben ik voor de zekerheid gelijk gaan koelen. Kwaad kan het niet. Maar, wat een verademing die schoenen, het loopt veel beter. ik geloof erin dat de pijn weg zal gaan.. Echt het moet!

De dag kan beginnen!

Rustig zal ik mijn hardloopschema opvoeren. Eerst na de 10 km, dan naar de halve marathon..en dan…ach als mijn been dan nog niet geamputeerd moet worden lopen we ook gewoon een hele toch? Ja, de positiviteit is gewoon sterk aanwezig. Ach en misschien een keertje naar de fysio gaan kan misschien ook geen kwaad.

Veel liefs, ♥ Daphna